Nieuws

Oog voor elkaar Breda in mei nog in reprise

De buitententoonstelling ‘Oog voor elkaar Breda’ in vier winkelcentra in Breda is voorbij. Deze tentoonstelling is van 18 maart t/m 30 april te zien geweest. In mei zijn foto’s uit de tentoonstelling nog te zien op twee andere locaties.

De fotopanelen van fotografen John Moest, Ton Wolswijk en Cees Mutsaers zijn nog te zien op 5, 6, en 7 mei in de Stadsgalerij. Hun foto’s maken daar deel uit van een tentoonstelling van Fotogroep ‘De Huiskamer’.

De overige fotopanelen uit  ‘Oog voor elkaar Breda’ zijn gedurende de maand mei nog te zien in het kantoor van Zorg voor elkaar Breda, Nieuwe Prinsenkade 25, Breda. Deze tentoonstelling is vrij (en gratis) toegankelijk voor iedereen tussen 09.00 en 17.00 van maandag t/m vrijdag.

Juan uit Syrië vindt geluk in Nederland

Een buurvrouw had wat kiekjes gemaakt van Juan, vluchteling uit Syrië, tussen de verhuisdozen. Het paste prima in het thema van de openluchttentoonstelling Oog voor elkaar Breda. Amateurfotograaf Ingeborg Koekkoek nam het stokje over en bracht Juan in beeld toen hij een familielid hielp met het inrichten van zijn huis. Ook zie je plaatjes van hem terwijl hij Nederlandse woordenlijsten leert. Op een andere foto laat hij trots een schoen zien, zoals hij die in Syrië maakte.

Familie
Door de foto’s ziet de kijker hoe Juan zichzelf redt in Nederland. Hoe leergierig en behulpzaam hij is. Hij is blij dat hij zoveel familie heeft in Breda. In Syrië is het heel gewoon dat je je familie vaak ziet. Hij weet dat het voor Nederlanders niet zo is, zij zijn altijd drukbezet.

Geluk
In augustus 2015 kwam Juan met zijn zus en oom in Nederland aan. Zij hadden geluk: in de trein naar Nederland kwamen zij een Nederlandse vrouw tegen die bij hen bleef tot aan hun bestemming: Amsterdam. Voordat ze afscheid namen, betaalde de vrouw nog voor hen in een restaurant. Juan vindt dat zij daarmee geluk hebben gehad. Ook kreeg hij al na een jaar een woning: geluk! Hij vindt dat een goede instelling je helpt om dingen te bereiken in het leven, geluk komt dan vanzelf.

Thema
Het is Ingeborg goed gelukt om het thema van de tentoonstelling in beeld te brengen. Ze studeert Fotokunst in Hoogstraten en zit nu in het 3e jaar. De opdracht heeft haar veel geleerd over vluchtelingen. Oog voor elkaar Breda wil laten zien dat er een netwerk bestaat. Een netwerk dat onderlinge hulp kan bevorderen, formeel en informeel.

Marjory van Twist

(foto: Jille Zuidema)

Cock van Blerck (85) begeleidt een groep dames bij het sporten

In de openlucht tentoonstelling Oog voor Elkaar Breda zijn foto’s van Cock te zien. Gemaakt door Cees Mutsaerts. Het thema is zelfredzaamheid (kun je jezelf redden en kijken we naar elkaar om).

Je ziet een sportieve, enthousiaste, oudere man. Iemand die geen hulp nodig heeft, dus waarom Cock gekozen? Cees zegt: “Ik fotografeer juist Cock, omdat hij goed voor zichzelf zorgt. Ik laat zien hoe hij zelfstandig blijft. Sporten houdt jong. Dat willen we uitdragen. Op latere leeftijd blijven bewegen voorkomt veel leed. Dat zie je terug in de foto’s.” Cock vertelt: “Ik ben bijna 85. Ik begeleid een groep dames en sport zelf veel. Vanwege slechte knieën kan ik alleen niet meer rennen”. Cees zegt: “In 1964 zijn we samen gaan hardlopen. Nog steeds doe ik 2 x per week een duurloop. Via Cock ontstond mijn liefde voor het hardlopen.”

In 1954 startte Cock bij Atletiekvereniging SPRINT met de 1500 meter. Later werd dat de marathon, maar liefst 28 keer liep hij die! Hij was goed, deed ook mee aan de Militaire Kampioenschappen. Hij zat zelfs in de Nederlandse ploeg. Na zijn sportcarrière haalde hij het trainersdiploma atletiek. Hij trainde veel mensen, waaronder dus Cees. Hij zette de Bouvigneloop op (nu Singelloop). Later volgde een diploma sportmassage.

Hij speelt al lang trompet. Nog geregeld zijn er optredens met de Reünisten Matrozenkapel.

Aan de expositie doen nog 11 fotografen mee. Cees zegt: “Ik ben al jaren bezig met fotografie. In de jaren 70 begon ik met afdrukken, altijd in zwart-wit. Dat vind ik mooi. Zo gaat het meer over de inhoud. In zwart-wit heb je veel minder tinten. Ik heb nog zoveel foto’s: Cock die masseert, trompet speelt… Binnenkort hangen ze bij een andere tentoonstelling, in de Stadsgalerij Breda”.

Oog voor Elkaar Breda is van 18 maart – 30 april te zien in 4 winkelcentra: Heksenwiel, Baliëndijk, Brabantplein en Dr. Struyckenplein. De foto’s worden afgewisseld tussen die plaatsen. Cock heeft een rol bij de opening van de tentoonstelling. Het is een lesje bewegen voor wethouder, pers en publiek!

Liesbeth de Jong
(foto: Cees Mutsaerts)

Dit artikel werd ook in de Bredase Bode van 22 maart gepubliceerd.

Frédérique ‘beroemd’ geworden door foto van Nelly de Grauw

Nelly de Graauw is sociaal werker binnen Zorg voor elkaar Breda. Haar grootste hobby is portretfotografie. De uitnodiging om te fotograferen voor de tentoonstelling Oog voor Elkaar Breda past haar als geen ander.

Nelly speelt altsaxofoon bij een fanfare. Hier leerde ze Joost kennen. Met carnaval en tijdens de kermis loopt hij mee. Hij speelt dan op zijn trombone. Samen met zijn ouders, die ook een instrument bespelen. Joost woont in een begeleide woonvorm, opgezet door ouders. Daar woont ook Frédérique. Zo kwam Nelly op het bijzondere verhaal van Frédérique. Zij is autistisch en heeft 24-uurs zorg nodig. De mensen in haar omgeving kijken vooral waar haar talenten liggen. Waar ze blij van wordt. Haar moeder: “Tot haar 33e woonde Frédérique thuis. Nu heeft ze een fijne, veilige plek. Ze woont daar met plezier en kan zich er ook ontwikkelen. Frédérique is erg muzikaal. Ze heeft een absoluut gehoor, waardoor ze foutloos liedjes nazingt.”

Vol programma
Frédérique heeft een vol programma. Maandagavond zit ze op Zumba-les. Elke dinsdagavond zingt ze bij muziekgroep ‘Zo doen we dat’. Ze treden 3 keer per jaar op. Op woensdagmiddag komt er iemand samen met haar muziek maken. Vier dagen per week gaat ze naar de dagbesteding. Daar is ze bezig met haar andere talent: schilderen. Om de 2 weken is ze in het weekend thuis bij haar moeder. Die heeft haar altijd overal mee naartoe genomen. Zo raakte ze gewend aan allerlei situaties.

Fototentoonstelling Oog voor Elkaar
Op grote borden in de stad was Frédérique levensgroot te zien met een viool. Het is de oude viool van haar vader. De strijkstok mist de beharing, maar ondanks dat vindt ze het prachtig om zichzelf zo te zien. “Ik ben beroemd”, zegt ze steeds.

Haar foto is te zien op de tentoonstelling Oog voor elkaar Breda. De foto maakt onderdeel uit van Nelly’s serie: 5 mensen met een beperking die ieder op hun eigen wijze hun liefde voor muziek uiten. Zo zijn er verder een sousafoon, trombone, elektrische gitaar en een zanger te zien.

Esther Elshof
(foto: Jille Zuidema)

Dit artikel werd ook in de Bredase Bode van 29 maart gepubliceerd.

Welke foto’s staan waar en wanneer?

Tijdens de tentoonstelling Oog voor elkaar Breda, worden de foto’s om de 10 dagen gewisseld tussen vier locaties. Hieronder zie je welke foto’s waar en wanneer op elke locatie te zien zijn. Deze informatie staat ook op onze pagina Tentoonstelling.

Datum Foto’s zijn te zien van …
Brabantplein 18 maart Wilma Taks, Alfred Volkers, Nelly de Graauw
29 maart Gonda Poppelaars, Peter Kats, Cees Mutsaers
10 april Ton Wolswijk, Judith Geerts, Ad Taks
20 april Ingeborg Koekoek, John Moest, Jille Zuidema
Baliendijk 18 maart Ingeborg Koekoek, John Moest, Jille Zuidema
29 maart Wilma Taks, Alfred Volkers, Nelly de Graauw
10 april Gonda Poppelaars, Peter Kats, Cees Mutsaers
20 april Ton Wolswijk, Judith Geerts, Ad Taks
Dr. Struyckenplein 18 maart Ton Wolswijk, Judith Geerts, Ad Taks
29 maart Ingeborg Koekoek, John Moest, Jille Zuidema
10 april Wilma Taks, Alfred Volkers, Nelly de Graauw
20 april Gonda Poppelaars, Peter Kats, Cees Mutsaers
Heksenwiel 18 maart Gonda Poppelaars, Peter Kats, Cees Mutsaers
29 maart Ton Wolswijk, Judith Geerts, Ad Taks
10 april Ingeborg Koekoek, John Moest, Jille Zuidema
20 april Wilma Taks, Alfred Volkers, Nelly de Graauw

Informatie over de fotografen en hun fotoseries is de vinden op de pagina Fotografen

Opening Oog voor elkaar Breda

Onder grote belangstelling, is op 18 maart de tentoonstelling ‘Oog voor elkaar Breda’ door wethouder Miriam Haagh geopend. De 120 aanwezigen werden bij de inloop in Wijkcentrum Heksenwiel getrakteerd op koffie/thee met een speciaal gebakje. Onze dank aan alle medewerkers en vrijwilligers van het Wijkcentrum voor hun gastvrijheid en de perfecte organisatie! De gezellige sfeer was voor een groot deel aan hen te danken.

Bij de opening, verwoordde Miriam Haagh treffend de waarde van deze tentoonstellingen (zie onder).  Theo Andriessen vertelde waarom BredaPhoto van harte mee heeft gewerkt aan Oog voor elkaar Breda.

Daarna zijn de aanwezigen naar het Winkelcentrum Heksenwiel gelopen waar Miriam Haagh de tentoonstelling heeft ‘onthuld’. Op spontane wijze vroeg ze daarbij hulp van enkele toeschouwers, waaronder Cock van Blerck. Cock – 85 jaar en bedreven sportman – is door fotograaf Cees Mutsaers op de foto gezet voor deze tentoonstelling. Na de onthulling heeft Cock – in sporttenue – alle aanwezigen enthousiast gemaakt om mee te doen aan een ‘bewegingsoefeningen’.  Bij de beelden in winkelcentrum Heksenwiel werd door de aanwezigen nog lang over nagepraat!

BredaNu heeft een mooie videorapportage van de opening gemaakt. Op de website van BredaVandaag staat een mooie fotorapportage van Perry Roovers.

De welkomstwoorden van Miriam Haagh bij de opening zijn hieronder nog na te lezen.

“Waar denkt u aan bij krachtige mannen en vrouwen? Meestal denken wij dan aan een topsporter, die een bovengemiddelde prestatie levert. Aan een topman of –vrouw, die ondanks tegenslag succesvol doorpakt en resultaat boekt. Of aan mensen met grote sociale vaardigheden, een groot netwerk en overal contacten. Natuurlijk kunnen de mensen in al die situaties krachtig zijn. Maar ze lijken in niets op de mensen die hier op de foto staan.  En toch zie ik minstens net zoveel kracht in de mensen die zijn vastgelegd op de foto’s in deze tentoonstelling. Het is de kracht van de kwetsbaarheid. De kracht van doorgaan, terwijl het leven tegenzit. De kracht van met beperkte mogelijkheden toch vorm en inhoud geven aan je leven. Deze tentoonstelling is een eerbetoon aan al die prachtige, krachtige mensen.

Het is wat mij betreft ook een perfecte illustratie van hoe we in Breda naar mensen kijken, en daarmee naar de zorg. Niet voor niets is deze tentoonstelling georganiseerd vanuit Zorg voor elkaar Breda. Binnen die koepel werken we met elkaar samen vanuit de vaste overtuiging dat de mens centraal moet staan. Dat we moeten luisteren naar mensen en moeten kijken naar wat mensen wél kunnen.

Dat betekent beslist niet dat mensen het dus allemaal maar zelf op moeten knappen. Integendeel. Mensen worden volop ondersteund en geholpen vanuit Zorg voor elkaar Breda, of dat nu is door familie, vrienden, kennissen of professionals. Maar het start wel bij de mensen zelf. Zij staan centraal in hun eigen leven. Met die aanpak zien we dat de waardigheid, trots en kracht van mensen veel meer ruimte krijgt. Dat ze zelfredzamer zijn, en bovenal wíllen zijn, dan buitenstaanders vaak denken.

Deze foto’s verbeelden die woorden. Misschien wel het mooiste aan de tentoonstelling vind ik dat ze individuen laat zien. Geen grote groepen. Geen ‘WMO-cliënten’, of ‘gehandicapten’ of ‘ouderen’, maar: individuele inspirerende Bredanaars.  Het onderstreept daarmee dat ieder mens uniek is. En dus ook, zo nodig, een unieke ondersteuning verdient. Die menselijke maat komt overal terug in de portretten van de hobbyfotografen.

Voor sommigen is boodschappen doen een prachtig doel om onder de mensen te blijven en buitenlucht te proeven. Anderen gebruiken al hun energie om te aarden in een nieuw thuisland, of om op de been te blijven na heftige tegenslag. En weer anderen krijgen nieuwe energie door een maatje die het beste in hen naar boven haalt.

De grote gemene deler is dat al deze mensen niet opgeven. Het hoofd laten hangen. Wachten tot de tijd langzaam wegtikt. Ik hoop dat deze foto’s, en bovenal de mensen die op de foto’s staan anderen mogen inspireren om ook dóór te gaan. Met plezier middenin het leven en in de samenleving te staan.

Alle fotografen: bedankt dat jullie deze krachtige kwetsbaarheid hebben vastgelegd. Dat jullie ons prikkelen anders te kijken. Dat jullie de prachtige diversiteit in onze veerkrachtige samenleving tonen. Ik hoop dat jullie werk eraan bijdraagt dat we in de toekomst als samenleving bij krachtige mannen en vrouwen niet als eerste denken aan topsporters of directeuren. Maar aan Tante Miep, Martin, Cock, Toos en Jolanda”